Tina Fey o technice improwizacji „TAK i…”

Wyłuszczyłam sedno tej techniki kreatywnej o tutaj, wspomniałam o niej też w tym filmie, ale poczytajcie też poniżej co ma o niej do powiedzenia Tina Fey w książce „Bossypants”.

Warto Ta technika improwizacji znana z desek teatralnych, jest bardzo uniwersalna i znajduje swoje zastosowanie zarówno w innych dziedzinach sztuki (np. właśnie w tańcu w parach) oraz w…biznesie (tak tak, dobrze usłyszeliście!).

Tinę możecie kojarzyć np. z serii parodii Sarah Palin w Saturday Night Life, serialu „30 Rock”, w którym nie tylko występuje, ale też jest jego główną scenarzystką.

Książka nie została wydana w języku polskim, ale przetłumaczyłam dla Was kawałek, gdzie Tina pokazuje jak w praktyce działa technika „TAK i…”. Fragment jest pod fotą

 

Tina Fey o technice improwizacji

Więc jeśli improwizujemy, a ja mówię: „Stój, mam broń”, a ty: „To nie jest broń. To twój palec. Celujesz we mnie palcem,” nasza improwizowana scena właśnie totalnie się zatrzymała. Ale jeśli powiem: „Stój, mam broń!” a ty: „Broń, którą dałam ci na święta! Ty draniu!”, to zaczynamy scenę, bo zgodziliśmy się, że mój palec jest w rzeczywistości świątecznym pistoletem.

Jako improwizatorka uważam za niezwykle denerwujące, gdy spotykam w życiu człowieka, którego pierwszą reakcją jest od razu „nie”. „Nie, nie możemy tego zrobić.” „Nie, tego nie ma w budżecie.” „Nie, nie będę trzymał cię za rękę za dolara.” Co to za beznadziejny sposób na życie?

Ale jeśli powiem: „O rany, ale tutaj jest gorąco”, a ty powiesz: „Czego się spodziewałaś? Jesteśmy w piekle.” Albo jeśli powiem „O rany, ale tutaj jest gorąco”, a ty powiesz, „Tak, to nie może być dobre dla figur woskowych”. Albo gdy mówię „O rany, ale tutaj jest gorąco”, a ty: „Mówiłem ci, że nie powinniśmy byli wczołgiwać się do pyska tego psa”, no, to teraz już gdzieś idziemy.

Następną zasadą jest WYRAŻAJ SWOJE ZDANIE. To jest pozytywny sposób na powiedzenie „Nie zadawaj tylko cały czas pytań”. Jeśli odgrywamy razem scenkę, a ja mówię, „Kim jesteś? Gdzie my jesteśmy? Co my tu robimy? Co jest w tym pudełku?” To wywiera presję na tobie, żebyś wymyślił wszystkie odpowiedzi.nnInnymi słowy: Niezależnie od problemu, bądź częścią rozwiązania. Nie siedź i nie zadawaj tylko pytań i nie wskazuj przeszkód. Wszyscy pracowaliśmy z tą osobą. Ta osoba to drań. Zazwyczaj jest to ta sama osoba w biurze, która mówi takie rzeczy jak: „W tym co jesz nie ma kalorii, jeżeli zjesz to na stojąco!” i „Czułem się zagrożony, kiedy Terry podniosła głos.”nnWYRAŻAJ SWOJE ZDANIE dotyczy również nas, kobiet: niech to co mówimy będzie stwierdzeniem, a nie przepraszającym pytaniem. Nikt nie chce iść do lekarza, który mówi: „Będę twoim chirurgiem?”. „Jestem tu, żeby porozmawiać z tobą o twoim zabiegu?”, „Byłam pierwsza na zajęciach na uniwersytecie Johns Hopkins, więc?” Wyrażaj pewność swoimi działaniami i tonem głosu.nnZamiast mówić „Gdzie jesteśmy?”, powiedz „No Drakula, jesteśmy w Hiszpanii”. Okay, „No Drakula, jesteśmy w Hiszpanii” może wydawać ci się strasznym początkiem sceny, ale to prowadzi nas do najważniejszej zasady: NIE MA POMYŁEK, tylko okazje. Powiedzmy, że zaczynam scenę i twierdzę, że jestem policjantką jadącą na rowerze, ale Ty uważasz, że jestem chomikiem w karuzeli dla chomików i… wiesz co? Teraz jestem chomikiem w karuzeli dla chomików. Nie zamierzam zatrzymywać wszystkiego, żeby wyjaśnić, że tak naprawdę to miał być rower. Kto wie? Może skończę jako chomik policyjny, który siedzi na służbie w chomikowej karuzeli, bo byłam „za dużą wariatką” w terenie.

Bossypants, autorka: Tina Fey. Wydawnictwo: Reagan Arthur Books; 2011 rok


Opublikowano

w

przez

Tagi: